Śpiewnik/Mizerna, cicha

Śpiewają Kamil Zięba, Zuzanna Gierczycka, Wiktor Korszla i Natalia Piotrowska. Aranżacja muzyczna: Marcin Kuczewski. Reżyseria i realizacja nagrań, miks i mastering: Bartłomiej Kozielski - Studio Accantus. Muzyka: Jan Gall, słowa: Teofil Lenartowicz. ©: Stowarzyszenie Wikimedia Polska. Zezwala się na korzystanie z utworu na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 PL.

MuzykaEdytuj

Autor: Jan Gall (1856–1912)

 


Źródło: Śpiewnik kieszonkowy : na chóry męskie, Ludwik Janowski (oprac.) et al. Lwów : Polsk[ie] Tow[arzystwo] Śpiew[acze] "Echo", 1922. S. 51.

TekstEdytuj

Autor: Teofil Lenartowicz (1822–1893)

1. Mizerna, cicha, stajenka licha,
Pełna niebieskiej chwały;
Oto leżący, przed nam śpiący,
W promieniach Jezus mały.

2. Nad Nim Anieli, w locie stanęli,
I pochyleni klęczą;
Z włosy złotemi, z skrzydły białemi
Pod malowaną tęczą.

3. Wielkie zdziwienie, wszelkie stworzenie,
Cały świat orzeźwiony,
Mądrość mądrości, Światłość światłości,
Jezus wcielony.

4. I oto mnodzy, ludzie ubodzy
Radzi oglądać Pana.
Pełni natchnienia, pewni zbawienia,
Upadli na kolana.


5. Oto Marya, czysta lilia,
Przy Niej staruszek drżący.
Stoją przed nami, przed pastuszkami,
Tacy uśmiechający.

6. Długo czekali, długo wzdychali,
Aż niebo rozgorzało,
Piekło zawarte, niebo otwarte,
Słowo ciałem się stało.

7. Śpi jeszcze senne, Dziecię promienne,
W ciszy ubogiéj strzechy;
Na licach białych, na ustach małych
Migają się uśmiechy.



8. Jako w kościele, choć ludzi wiele.
Cisza pobożna wieje,
Oczy się roszą, dusze się wznoszą,
Płyną w serca nadzieje.

9. Lulaj Dziecino, lulaj ptaszyno,
Nasze umiłowanie;
Gdy się rozbudzi, w téj rzeszy ludzi,
Zbawienie nam się stanie.

10. Hej ludzie prości, Bóg z nami gości,
Skończony czas niedoli.
On daje Siebie, chwała na niebie,
Pokój ludziom dobréj woli.

11. Radość na ziemi, bo nad wszystkiemi
Roztacza blask rumiany.
Przepaść rozwarta, upadek czarta,
Zstępuje Pan nad pany.


Źródło: Szczepan Keller (red.), Zbiór pieśni nabożnych katolickich. Pelplin : J. N. Roman, 1871. S. 127–128.

Zobacz teżEdytuj