Podstawy teorii muzyki/Krzyżyki i bemole


Do tej pory zajmowaliśmy się tylko białymi klawiszami fortepianu. Teraz poznamy dźwięki odpowiadające czarnym klawiszom.

Aby poznać ich zapis nutowy, wprowadzimy znaki chromatyczne: krzyżyk i bemol.

KrzyżykEdytuj

Znak krzyżyka (♯) umieszczony przed nutą podnosi jej wysokość o pół tonu.

 

Nazwy nut z krzyżykiem tworzy się przez dodanie do alfabetycznej nazwy nuty końcówki -is. Np. C♯ to cis, D♯ to dis, F♯ to fis itd.

BemolEdytuj

Znak bemola (♭) przed nutą obniża jej wysokość o pół tonu.

 

Nazwy nut z bemolem tworzy się przez dodanie -es. B♭ to bes, G♭ to ges, D♭ to des. Wyjątkiem są nuty A , E oraz H: E♭ to po prostu es, a A♭ – as H , nie ma dźwięku Hes tylko B.

KasownikEdytuj

Znaki chromatyczne mogą być umieszczone bezpośrednio przed nutą. Obowiązują wtedy do końca taktu lub do znaku kasownika (♮).

 

Mogą one także występować przy kluczu – określają wtedy tonację i obowiązują w całym utworze (chyba że są tymczasowo odwoływane przez kasownik).

 

Zobacz teżEdytuj