Wstęp do fizyki jądra atomowego/Rozpady (przejścia, przemiany) jądrowe: Różnice pomiędzy wersjami

Na podstawie powyższych uproszczeń mamy kwadrat elementu macierzowego operatora {{linkWzór|3.67}}:
{{IndexWzór|<MATH>H_{if}^2=g^2|\Psi_e\Psi_{\nu}|^2=|\langle f|\hat{\Omega}|i\rangle|^2=\operatorname{const}\cdot g^2|M_{if}|^2\;</MATH>|3.69}}
*Element macierzowy M<sub>if</sub> nazywamy jądrowym elementem macierzowym. Wzór {{linkWzór|3.7369}} określa prawdopodobieństwo kreacji pary (e,&nu;) w jądrze. Funkcja {{linkWzór|3.68}} słabo zależy od r dla r&le;R<sub>j</sub>, więc możemy przyjąć:
{{IndexWzór|<MATH>|\psi_{e(\nu)}(r)|^2\simeq|\Psi_{e(\nu)}(r=0)|^2=a^2=\operatorname{const}\;</MATH>|3.70}}
Wartość M<sub>if</sub> zależy od stopnia pokrycia się fal stanów końcowych {{Formuła|<MATH>i\rangle\;</MATH>}} i {{Formuła|<MATH>|f\rangle\;</MATH>}} stanów przekształcających się nukleonów. Jeśli te stany są bardzo podobne lub identyczne, to zachodzi:
*Za rozpady &beta; są odpowiedzialne oddziaływania typu V i A, tzn. kwadrat elementy macierzowego jest równy:
{{IndexWzór|<MATH>|\langle f|\hat{H}_{\beta}|i\rangle|^2=|H_{\beta}|^2_{if}=g_V^2|M_F|^2_{if}+g_A^2|M_{GT}|^2_{if}+\mbox{wyrazy mieszane}\;</MATH>|3.76}}
Stosunek stałej g<sub>A</sub> przez stałą g<sub>v</sub> i stała g<sub>V</sub> jest równy: {{Formuła|<MATH>{{g_A}\over{g_V}}\simeq-1,253(7)\;</MATH>}}, a także g<SUB>V</SUB>&asymp;0,88&sdot;10<sup>-4</sup>MeV&sdot;fm<sup>3</sup>.
Jeśli wprowadzimy stałe oddziaływania g<sub>k</sub>, to hamiltonian przejścia rozpadu &beta; jest:
{{IndexWzór|<MATH>\hat{H}_{\beta}=\sum_{k}g_k\hat{H}_k\mbox{ gdzie: }k=S,V,T,A,(P)\;</MATH>|3.77}}
Stałą g<sub>k</sub> można wyznaczyć znając wartość logftlog ft ze wzoru {{LinkWzór|3.66}}, a stąd wyznaczamy {{Formuła|<MATH>|\langle f|\hat{H}_{\beta}|i\rangle|\;</MATH>}}.
 
===Niezachowywanie parzystości w rozpadzie &beta;===