C/Pierwszy program: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 108 bajtów ,  2 lata temu
m
Update syntaxhighlight tags - remove use of deprecated <source> tags
m (→‎Hello world!: włąsne puts)
m (Update syntaxhighlight tags - remove use of deprecated <source> tags)
[[C/Program#Jaki_jest_minimalny_program_.3F|Pierwszy, minimalny program]], który daje się skompilować i uruchomić:
 
<sourcesyntaxhighlight lang=c>
void main(){}
</syntaxhighlight>
</source>
 
Co prawda program nic nie robi, ale możemy go traktować jako szkielet do dalszych prób.
 
===własne puts===
<sourcesyntaxhighlight lang=c>
/*
 
}
 
</syntaxhighlight>
</source>
 
===puts z biblioteki standardowej===
 
Funkcja ta jest zawarta w zbiorze wielu gotowych funkcji zwanym standardową biblioteką C (ang. ''C Standard Library''). W języku C deklaracje funkcji zawarte są w plikach nagłówkowych<ref> pliki te posiadają najczęściej rozszerzenie ''.h'' (lub ''.hpp'', które zwykło się stosować w języku [[C++]]). Rozszerzenie nie ma swych "technicznych" korzeni - jest to tylko pewna konwencja.</ref>. Taki plik dołączymy do naszego programu przy pomocy [[C/Preprocesor#.23include|dyrektywy <tt>#include</tt>]] <ref>Przed procesem kompilacji, w miejsce tej dyrektywy wstawiana jest treść podanego pliku nagłówkowego, dostarczając deklaracji funkcji</ref>. Interesuje nas plik <tt>[[C/Biblioteka standardowa/Indeks tematyczny#stdio.h|stdio.h]]</tt>, zawierający niezbędny dla kompilatora opis funkcji <tt>puts</tt>, który dołączyć do programu możemy w poniższy sposób:
<sourcesyntaxhighlight lang="C">
#include <stdio.h>
</syntaxhighlight>
</source>
 
W programie definiujemy główną funkcję <tt>main</tt>, będzie to punkt startu dla naszego programu. Definicja funkcji zawiera jej nazwę, listę przyjmowanych argumentów, typ zwracanej wartości (wyniku) oraz kod funkcji.
<sourcesyntaxhighlight lang="C">
int main (void)
{
return 0;
}
</syntaxhighlight>
</source>
 
Nasza funkcja <tt>main</tt> zawiera tylko jedno polecenie do wykonania: zakończ funkcję z wynikiem 0. Liczba ta będzie zwrócona do systemu operacyjnego jako wynik działania programu. W pierwszej linijce oprócz nazwy funkcji zawarliśmy także informację o '''typie''' zwracanej wartości: <tt>int</tt> (''integer''), czyli liczba całkowita, a w nawiasach o nie przyjmowaniu żadnych parametrów (słowo <tt>void</tt> (pustka) w liście argumentów).
 
Ostatecznie kod będzie wyglądał jak poniżej:
<sourcesyntaxhighlight lang="C">
#include <stdio.h>
int main (void)
return 0;
}
</syntaxhighlight>
</source>
Napisy umieszcza się wewnątrz pary cudzysłowów. Teraz wystarczy program skompilować i uruchomić.
 
Dodajmy do naszego programu polecenie wczytania pojedynczego znaku z wejścia (w zwykłym przypadku oznacza to oczekiwanie, aż użytkownik wciśnie jakiś klawisz na klawiaturze) - zadanie to wykona funkcja <tt>getch</tt>.
 
<sourcesyntaxhighlight lang="C">
#include <stdio.h>
int main (void)
return 0;
}
</syntaxhighlight>
</source>
 
Tym razem program nie może zakończyć działania, póki nie wczyta znaku - dopiero po naciśnięciu dowolnego klawisza zamknie się okno konsoli (w przypadku zwykłego uruchomienia programu). Nasz pierwszy program gotowy!
90

edycji