Fortran/Podstawowe wejście i wyjście

Język Fortran posiada własne mechanizmy zarządzania wejściem i wyjściem. W przeciwieństwie do języków niskopoziomowych nie korzysta bezpośrednio z zestawu funkcji dostarczanych przez system operacyjny[1]. Dlatego też w Fortranie samemu można definiować takie elementy, jak np. uchwyt pliku, który w innych językach (np. C) otrzymuje się od funkcji otwierającej plik.

Podstawowe funkcjeEdytuj

openEdytuj

Aby móc wykonywać jakiekolwiek operacje na pliku (np. odczytywanie lub zapis do pliku), musimy go najpierw otworzyć, czyli powiadomić system operacyjny komputera, że dany plik będzie używany przez nasz program. W języku Fortran otwarcie pliku wiąże się także z przypisaniem mu identyfikatora (czyli dodatniej liczby całkowitej), który posłuży do identyfikacji pliku w kodzie programu. Otwarcie pliku może nastąpić także z różnymi opcjami. Na przykład, jeśli chcemy tylko odczytywać dane z pliku, to nasz plik powinien zostać otwarty w trybie tylko do odczytu (ro, read only).

Język Fortran do otwierania plików korzysta z funkcji open. Najogólniej dany plik można otworzyć tak:

  open (20, file="sciezka/nazwa_pliku", iostat=stat)

Takie wywołanie funkcji oznacza „otwórz plik 'sciezka/nazwa_pliku' i nadaj mu identyfikator 20”. Od tego momentu funkcje odczytujące i zapisujące dane do pliku mogą korzystać z pliku.


Przypisy

  1. Oznacza to, że tworzy swego rodzaju „otoczkę” dla funkcji systemu operacyjnego.