Wstęp do fizyki jądra atomowego/Rozpady (przejścia, przemiany) jądrowe: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
<noinclude>{{TopColumnPageSkomplikowanaStronaStart}}</noinclude>
==Ogólny schemat rozpadów==
Procesy zachodzące spontanicznie z powodów określonych oddziaływań pomiędzy nukleonami, w wyniku której jądro znajduje się w stanie quasistacjonarnym, to jądro przechodzi do stanu niższego energetycznie ewentualnie emitując cząstkę unoszącą energię rozpadu. W końcowym etapie w wyniku czego jądro przechodzi w stan stacjonarny, które jest jądrem stabilnym w stanie podstawowym. Rozpad
{{IndexWzór|<MATH>E_{LD}(Z,A,\beta_2)\simeq E_{LD}(Z,A,0)+{{\beta_2^2}\over{5}}\left(2E_S(A,Z,0)-E_C(Z,A,0)\right)\;</MATH>|3.126}}
Jeśli (2E<sub>s</sub>-E<sub>C</sub><0, to E<sub>LD</sub>(&beta;<sub>2</sub>) jest funkcją malejącą, wtedy nie ma bariery na rozczepienie. Warunek ten jest spełniony dla Z<sup>2</sup>/A&ge;49, gdy Z&ge;120, wtedy rozpad sf jądra jest natychmiastowy, wtedy czas połowicznego zaniku jest rzędu 10<sup>-22</sup>s. Jeżeli (2E<Sub>s</sub>-E<sub>C</sub>)>0 bariera występuje, a jej wysokość maleje w miarę zmniejszania się parametru Z<sup>2</sup>/A&le;49, wtedy sf zachodzi tylko w wyniku przejść tunelowych, i czas połowicznego zaniku silnie zależy od Z<sup>2</sup>/A. Przy większej deformacji prowadzącej do rozszczepienia jądra atomowego poprawki powłokowe zakładające gładką zależność bariery na rozczepienie mogą prowadzić do pojawienia się drugiego minimum. Tłumaczy to zjawisko izometrii rozszczepieniowej. Ze względu na rozczepienie bariery połowiczny czas życia stanu podstawowego jest większy lub równy czasowi stanu izomerycznego, tzn.T<sub>1/2</sub>(sf)<sub>st. podst.</sub>&ge;T<sub>1/2</sub>(sf)<sub>st. izomer.</sub>, dla jądra <sup>238</sup>U mamy czas zycia poziomu podstawowego T<sub>1/2</sub>&asymp;6&sdot;10<sup>15</sup>lat, a czas życia poziomu izomerycznego jest T<sub>1/2</sub>&asymp;195&sdot;10<sup>-9</SUP>s. Uwzględnienie &delta;E<sub>shell</sub>+&delta;E<sub>paring</sub>, czyli energię uwzględniające strukturę powłokową jądra i energię parowania, pozwalają dokładnie opisać wysokość bariery na rozszczepienie w poszczególnych jądrach oraz obserwowaną doświadczalnie silną zależność sf od struktury jądra atomowego, i pozwalają zrozumieć dwugarbny charakterystyczny rozkład mas w wyniku rozczepienia jądra atomowego w rozczepieniu asymetrycznym.
<noinclude>{{kreska nawigacja|Wstęp do fizyki jądra atomowego|Promieniowanie i szeregi promieniotwórcze|Najważniejsze parametry jądra atomowego}}</noinclude><noinclude>{{BottomColumnPageSkomplikowanaStronaKoniec}}</noinclude>